Samsa

Yalnızlık tuhaf,
Ölüyor tüm böcekler yuvalarında,
Samsa dahil.
Ben bir kuyudayım rüyalarımda,
Bir bir toplayıp salıyorum ölüleri rüzgara,
Kelebek oluyorlar,
Samsa dahil değil.

I.A.

Gevezelik...

Senin ağzından aşk mektupları yazıp,
Okuyorum kendime.
Ne kepazelik!

I.A.

Soruların...

Basit cevapları vardı,
Üstüne basıp geçtiğin.

I.A.

İkimiz...

Yazıldığında,
Biter bu masal.

I.A.

Sen...

Nasıl bir yanılgıydı gerçekten,
Bile bile kuyusuna düştüğümüz?
Oysa bütün dinler kabul eder ki
Masumdur Yusuf.
Peki ya diğerleri?

I.A.

Ben...

Ve ben günler gibi uzun uzun yazmak isterdim sana,
Zamanın gün geçtikçe kısaldığına aldırmayarak.

I.A.