Noktalı Virgül...

Biraz üşütüktüm;
Ama çok değildi elbette...


I.A.

İzlence...

İzliyorum seni,
Sanki benimmiş gibi.
Oysaki kendin bile değilsin.
Bu aslında takip değil,
İzlence.

I.A.

Roman/tik/ - Bölüm 3

Kristal bir fanusun içindeydi. Gördü, kilden, atmıyordu kalbi. Kristali kırdı, şimdi ellerindeydi kalp. Üzerine yapışan yılları kazıdı tırnağıyla, kanı akmadı; ama canı acıdı. Kil bana mısın demedi, yıllar izin vermedi bulmasına, kalbin içinde. Kilin katmanları vardı; kimi yerlerde hüzünler, ölmekten beter eden acılar; aşkın olduğu yerler pıhtılarla kaplanmıştı. “Açık yaram yok.” dedi, “Oh, ne iyi.”. “Her şeye rağmen öndeyim hoyrat ellerden, kendi yaralarımı ben kapattım, gözyaşımla yoğurduğum killerden.”
“Onun ne suçu var ki…” diye düşündü, ağlayamadan… “Ben sadece kendi şanssızlığımı yaşıyordum, masumdu o. Beni ne görüyor ne de duyuyordu. Ayrı hayatlardı bizimkisi, kırık… Zaman zaman birbirine karışan yalnızlıklarımız dışında hiçbir şeyi paylaşmıyorduk. Paylaşmayan bendim, o değil. Onu yok ettim, başkaları elimden almasın, kimse için atmasın diye…

Şiirleri hatırladım, hep unuturdum.
Ve aslında hiçbir yol A kentine çıkmıyordu.
Ben yoktum.
Bir karakter olarak ben yoktum.

Hiç-
/ti/m.

I.A.

Yalnız...

Gece indi,
Hatırladım.
.
....
..
...
......
o kadar hikayenin arasında
Ben

-Yalnız-

-Ben-

Seni anlatmak istedim.

I.A.

Şiiriyat

Ne garip
Yazmak için mutlu bir şiir aradım;
.....
.....
.....
.....
.....
.....
Bulamadım.

I.A.

Mesela

Kız: Mesela sadece gencim ben,
Güzel değil...

Ayna:Böyle genellemeler yapmak için çok erken,

Kız:Olabilir...

Olric: Susmasın!

I.A.